زهرا خانم ... از اطلاعاتی که دادید ممنون ....
من سوال سما خانم رو دیدم ... ولی در شرایط فعلی و استرس نتیجه ها یه کمی واسم سخت بود که بنویسم ...
به هر حال ....
قطعا میدونید که هدف ما از ساختن محیط بدون کربن بررسی این موضوعه که آیا باکتری ما میتونه از یه ترکیب خاص که ما بهش میدیم مثلا سلولز به عنوان تنها منبع کربن استفاده کنه یا نه ...
و این رو هم میدونید که هر باکتری برای رشد خود جدا از کربن به املاح معدنی ( ماکرو و میکرو المنت ها ) نیاز داره
توی کارهای آزمایشگاهی عموما برای اینکه ساختن این محیط از عصاره مخمر استفاده میکنیم که ویتامین ها و عناصر مورد نیاز باکتری را فراهم میکنن.
خوب ما هم مثل همه از این منبع استفاده کردیم ....
( البته هنوز یه سوال من بی جواب مونده که آیا عصاره مخمر مطلقا عاری از منبع کربن است ...
)
نکته دیگه اینه که توی آزمایشگاههای ما عموما به این نکته توجه نمیشه که از مخلوط شدن یک ماده با ماده دیگر جلوگیری شود ... ساده ترین حالت اون اینه که اسپاتول ای رو که با اون محیط مغذی برداشتید برای برداشتن عصاره مخمر (یا هر ماده دیگه ای) هم استفاده میکنید بدون اینکه به این موضوع دقت بشه که با این کار عصاره ما به مقادیر کمی از محیط اولیه آلوده میشه ...
و یا اینکه مسوول آزمایشگاه اطلاعات کافی نداره و گاها دیده شده که توی ظرف خالی شده یک محیط کشت محیط دیگه ای رو میریزه و ...
ولی مشکل ما خیلی حاد بود ... رشد باکتری روی عصاره مخمر بسیار بالا بود ... ما هم گذشته از دلیل این کار ... ترکیب محیط رو عوض کردیم.
قبلا هم گفتم که توی این مرحله میکرو و ماکرو المنت ها رو تک تک اضافه کردیم ... والبته ویتامین به این محیط اضافه نکردیم ... ( به علت کمبود مواد 
) که خوشبختانه باکتری ما توی این محیط رشد کرد
ولی با این اوضا هم نمونه ای که بدون سلولز بود رشد کمی از خود نشان میداد ... و این نون میداد که باکتری ما از یه جایی کربن بهش رسیده ...
اما در مورد آب ...
تا حالا ته ظرف آب مقطر آزمایشگاهتون رو نگا کردید !!!
اگه به ته ظرف دست بزنید گاها لزج بودن کف ظرف رو حس میکنید ...
این مواد لزج بی شک باکتریند و عموما هم اتوتروف ...
وقتی باکتری توی آب باشه ... بعد از اتوکلاو کردن میمیره و از اون یه جنازه باقی میمونه که تمام مواد غذایی مورد نیاز را در خودش داره ...
ما هم به این علت که حدس زدیم مشکل اینجا باشه آب رو عوض کردیم ...
اینکه چرا آگاروز به جای آگار استفاده کردیم هم بر میگرده به اینکه برخی باکتری ها آگار رو تجزیه می کنند ولی باکتری های بسیار کمی پیدا میشن که بتونن آگاروز خالص رو تجزیه کنند.
ضمنا آگار ما اصلا قابل اطمینان نبود و ما ترجیح دادیم از آگاروزی اتفاده کنیم که از خلوص آن اطمینان داریم
.
نهایت کار هم این شد که محیط ما آماده شد و بدون دادن سلولز هیچ رشدی نداشتیم و با دادن سلولز تجزیه کننده های سلولز رو جدا سازی کردیم ...
اما اینکه از چه چیزی و چرا .... تا وقتی مقاله اش آماده نشده نمیتونم چیزی بگم ....
